سهراب پورناظری -کرمانشاه

سهراب پورناظری، نوازنده خوش قریحه تنبور و کمانچه، پدیده ای شورانگیز و مؤثر در موسیقی مدرن ایرانی است. خواننده و نوازنده ای که موسیقی اش از مرزهای ایران فراتر رفته و با هنرمندان و فرهنگهای دیگری در سراسر دنيا، از چین تا امریکا تلفیق شده است. بزرگانی همچون محمد رضا شجریان، استاد بزرگ موسیقی سنتی ایران، استعداد و جسارت او را خارق العاده عنوان کرده اند. سهراب در سال۱۳۶۲ (۱۹۸۲) در خانوادۀ اهل موسیقی پورناظری به دنیا آمد. پدرش کیخسرو پورناظری یکی از تأثیرگذارترین موسیقی دانهای ایران است و برادر او تهمورس پورناظری به واسطه اجراها و آهنگسازى هايش حرکت هاى نوینی را در موسیقی ايرانى بوجود آورده است. موسیقی زبان مادری سهراب است، او موسیقی را آنگونه آمرخت که کودکان دیگر حرف زدن را می آموزند. در دو سالگی تنبور پدرش را می نواخت ، تنبوری که اندازه آن بزرگتر از سهراب بود، و اشعار رومی و حافظ را می خواند. در سیزده سالگی به عنوان عضوی از گروه شمس با صحنه آشنا شد و امروز او به عنوان یکی از اعضای مرکزی گروه شناخته می شود. در همان سیزده سالگی، سهراب آموختن تکنیک های کمانچه نوازی را نزد اردشیر کامکار آغاز کرد، و به دلیل استعداد موسیقی اش پس از دو سال توانست در گروه شمس به عنوان تکنوازکمانچه بنوازد. سهراب در مسیر موسیقیایی خانواده اش گام برداشت، با این وجود تکنیک های متمایز و ویژه خودش را نیز به دست آورد که روش نوازندگی اش را بى بديل و بی سابقه کرد. او همچنین خوانندگی و آهنگسازی را هم با روش هاى منحصر به فرد دنبال می کند؛ و موفق شده است که فرم خاص موسیقی پورناظری ها را ( با تأکیدشان بر شور، احساس و خلاقیت) به سوی افق های نوینی هدایت کند. سهراب، هم با موسیقی بومی زادگاهش ایران آشنایی کامل دارد و هم با موسیقی کلاسیک غربی. و در اجرای موسیقی ( موزیک پرفورمنس) مدرک تحصیلی دارد. او به عنوان خواننده و نوازنده با گروه ها و هنرمندان بسيارى در سراسر جهان همکاری داشته است كه از جمله آنها مى توان به همكارى با استاد شجریان، شجاعت حسین خان، beyond borders project، و Pacific Symphony Orchestra The اشاره کرد.